Geplaatst in: Identiteit, Interviews

Even voorstellen: Kwennie Cheng, illustrator

Kwennie Cheng

Het is juíst een dikke vette plus om “anders” te zijn…

Wie ben je?

Ik ben Kwennie Cheng. Ik heb twee oudere zussen en samen zijn we met onze ouders opgegroeid in Venlo. De rest van de familie woont in China. Om de 1 tot 2 jaar bezoek ik mijn familie daar, soms alleen en soms met mijn ouders.

Wat betekent jouw naam?

Ik weet niet of de vertaling helemaal klopt (ik heb de leukste vertaling zelf bij elkaar gezocht), maar na een kort onderzoekje op de app Pleco kwam ik op ‘Mooi wolkje’ uit.

Wanneer was je voor het eerst in China?

De eerste keer in China (Taizhou, Zhejiang) was in 1996, toen was ik 7 jaar oud.

Hoe omschrijf je je eigen culturele identiteit?

Aan het oppervlak zou ik prima uit de voeten kunnen komen in China, daar werken en wonen en mingelen met Chinezen. Ik vind het ook heerlijk om te verdwijnen in de massa. Maar onder die laag ben ik toch echt een Nederlander en zou ik echt niet kunnen aarden in China. Dat komt met name door de sociale verwachtingen en de druk die daarbij komt kijken. De zelfredzaamheid en de openheid om eigen keuzes zowel privé als professioneel te maken zitten uiteindelijk dieper geworteld dan de drang of wil om te voldoen aan de Chinese standaarden. Maar ik zie het absoluut als een zegen om met twee culturen te zijn opgegroeid.

Hoe ga jij om met het leven tussen twee culturen?

Ik probeer de positieve kanten van beide culturen te plukken: de drang naar zelfredzaamheid en nuchterheid als Nederlander en de bescheidenheid en gastvrijheid als Chinees. Verder is het natuurlijk fantastisch om alles vanuit twee culturen te kunnen bekijken: dubbel zoveel inzicht!

Wat vind je het leukste uit je cultuur? 

Hoe pragmatisch en wendbaar Chinezen soms kunnen zijn, het laat inventiviteit en creativiteit floreren.

Wat vind je het stomste uit je cultuur? 

De sociale druk, het is een rem op mijn gevoel voor vrijheid die ik gewend ben te hebben (in Nederland)

Ik ben super-Nederlands, omdat..

Ik keuzes maak vanuit het individu: wat ik belangrijk vind, waar ik goed in ben en wat ik (op professioneel vlak) ambieer

Ik ben super-Aziatisch, omdat..

Ik polite fights (beleefdheidsgevechten..?) als vanzelfsprekend ervaar en het gebrek ervan bijna als ongemakkelijk

Waar ben je nu mee bezig?

Ik werk als illustrator in de journalistiek. Op dit moment werk ik aan de volgende stap: ik wil journalistiek meer betrekken bij mijn werk door zowel (journalistiek) inhoudelijk als visueel sterke producties op te zetten en uit te voeren. Mijn grote voorbeeld is Simon Scarr, die voor ThomsonReuters werkt en echt fantastische producties op zijn naam heeft staan. Verder ga ik zo nu en dan op stap met mijn motor en maak daar stripjes over.

Wat is je favoriete gerecht?

Gembernoedelsoep, zonder twijfel. (Dit gerecht staat ook in het kook- en verhalenboek Maancake & Jasmijn red.)

Op welke prestatie ben jij het meest trots op?

Ik heb een motor gekocht (en weet die te onderhouden ;-)) met mijn eigen verdiende geld als illustrator. Ik ben daar in het bijzonder trots op, omdat ik ten eerste het al bijna onwerkelijk vind dat ik rond kan komen van illustratiewerk. Maar dat ik daarmee dan ook nog een relatief dure hobby erop kan nahouden is het kersje op de taart. Ik had namelijk altijd gedacht dat ik een zomer achter de bar zou moeten beunen om die motor eindelijk te kunnen kopen.

Wat motiveert jou om elke dag je bed uit te komen?

Wat niet?

Is er een liedje waar je elke keer weer emotioneel van wordt? 

Niet emotioneel per se, maar empowering: Bunk Trunk Skunk van Be Your Own PET. Het doet me denken aan toen ik 16 was en schijt had aan veel dingen. Die mentaliteit kan ik soms nog wel gebruiken als ik teveel pieker over dingen

Als je door de tijd zou kunnen reizen, welk advies zou je je jongere zelf geven?

Het is juíst een dikke vette plus om “anders” te zijn, om op te groeien tussen twee culturen. Dat geeft dubbel zoveel inzicht.

Hoe zou je de autobiografie van je leven noemen?

Das frisierte Moped (naar mijn motorstrip)

Heb je nog een film/boek/muziek tip?

Ik heb Bad Blood van John Carreyrou laatst in één ruk uitgelezen: echt een fantastisch staaltje journalistiek, thrillercombo’s

Verder lezen

Menu