Column: “We zijn aan het dansen op de rand van een vulkaan”

Geplaatst in: Column, Historie
Vilan van de Loo is onderzoekster en schrijfster. Haar interesse gaat uit naar het oude koloniale Indië. Daar schrijft ze bij voorkeur haar boeken over. Ze is ook initiatiefnemer van De Indische Schrijfschool. Zij is vaste columnist bij ons en elke week verschijnt er een nieuwe column van haar hand.

En jawel, daar gaan we weer met de versoepelingen. Per dag zijn er meer mensen gevaccineerd, willen is kunnen en dus gaan de deuren van het leven eerder vroeger dan later open. Ik dacht meteen aan de Kloet.

Wie ook maar een beetje van vulkanen houdt of er bang voor is – wat vaak twee kanten van dezelfde medaille zijn – weet hoe gruwelijk de uitbarsting van de Kloet in 1919 was. De Eerste Wereldoorlog was krap-aan voorbij en dan dit. De vulkaan lag en ligt in een dichtbevolkt gebied, dus dat je denkt: waarom wil je er wonen. Maar ja, wie ergens geboren en getogen is, verhuist niet zo snel, de laatste uitbarsting was al een tijd geleden (in 1901).”

En de mens is, vermoed ik, altijd optimistischer dan de realiteit rechtvaardigt.

Op maandag 19 mei steeg de temperatuur in de Kloet dusdanig dat er geen houden meer aan was. Kolkende stromen water en lava vonden hun weg omhoog, uit de vulkaan en de dorpen in. Duizenden mensen stierven. In Nederland werd geld ingezameld om de slachtoffers te helpen en minister van Koloniën Idenburg hield een toespraak met onder andere de volgende meelevende woorden over het wezen van een vulkaan: “schijnbaar is hij rustig, zelfs jaren lang; en daardoor weder verlokkend tot vertrouwen, tot hij op het onverwachts openspringt, zijn vreeselijken muil openspalkt en als het gruwzaamst denkbare voorwereldlijk monster vele verschrikkingen uitbraakt; rood gloeiende steenen en heete modder slingert hij dan wijd om zich heen, kokend water in millioenen kubieke meters en heeten stoom met giftige dampen stoot hij uit, en daarna spreidt hij als doodskleed, als was het om zijne verwoestingen te bedekken, een verstikkenden aschregen uit, die de omgeving een en al dor maakt en zich zelfs tot afstanden van 600 tot 700 kilometers en meer doet gevoelen.”

Zo was het  en inderdaad, helemaal zoals voorheen werd het niet meer.

In zo’n situatie bevinden wij ons nu. Niks corona-crisis voorbij, elke dag zijn er nieuwe zieken en ook nieuwe doden. Maar het is net of die cijfers niet meer tellen, nu er versoepelingen zijn afgekondigd en aangekondigd. We hebben een minister die over het oude normaal in september orakelde. Op straat is het drukker en mensen houden haast geen afstand meer. Het is dansen op de vulkaan.

Na de uitbarsting van de Kloet werd een Vulkanische Dienst opgericht. Net of een vulkaan zich daar wat van aantrekt.

Verder lezen

Interviews

Glitter & Glamour in de keuken

Culinair     Column

Column: Recepten die opvallen

Expressie     Film     Muziek     Kunst
#Ontdek

Blackpink The Movie: Zuid-Koreaanse K-pop girlgroup op het witte doek

Menu