Column: Wat eten we vanavond?

Geplaatst in: Culinair, Column, Eten
Vilan van de Loo is onderzoekster en schrijfster. Haar interesse gaat uit naar het oude koloniale Indië. Daar schrijft ze bij voorkeur haar boeken over. Ze is ook initiatiefnemer van ‘De Indische Schrijfschool’. Zij is vaste columnist bij ons en elke week verschijnt er een nieuwe column van haar hand.

Er zijn tegenwoordig meer Indische kookboeken dan ooit eerder, en elke keer als ik weer een andere titel zie, dan voel ik iets van argwaan. Want u weet het: bij de loodgieter thuis lekt het. De kinderen van de dokter lopen met een verwaarloosde verkoudheid. Zou zo’n auteur ’s avonds op de bank zitten met een maaltijd uit de magnetron?

In de Sophiahof van Den Haag was een Tjendolmiddag, dat is gezelligheid met ’tjendol’. Ik erheen, want hoe lang is het geleden dat ik gezellig aan de tjendol zat? Eeuwen. Na de lockdown zijn er meer evenementen dan ooit ervoor, lijkt het. En iedereen is extra enthousiast, ook in de wetenschap dat we niet weten wat het najaar gaat brengen aan eventuele maatregelen. Leef nu, zeggen we zonder woorden tegen elkaar.

Die middag was de middag van Oma Miet, de overgrootmoeder van Marc Tierolf. Oma Miet (Mimie Georgine van Spanje – de Liser de Morsain) is dankzij hem weer bekend. Zij had in Batavia een goed lopend cateringbedrijf maar moest het land in 1958 verlaten. Wat nam ze mee? In ieder geval de recepten en lang verhaal kort, die staan dankzij Marc nu in het kookboek ‘Het Indische Kookschrift van oma Miet’. Eerst waren er de recepten, geleidelijk kwamen daar de verhalen bij en toen het kookboek verscheen, was het opeens een boek over de familie en over Indië geworden. Wat ik leuk vind: Marc verandert niks aan de recepten. Dus hij geeft geen twist, maakt geen variaties, doet geen moderne dingen omdat we nu in een andere tijd leven.

Zo kan het dus ook, erfgoed van de familie bewaren.

Na het interview kwam de kookdemonstratie: ‘Ajam opor‘. Marc deed het voor en legde alles uit. Je kunt vers en gedroogd ‘daoen salam’ en ‘djeroek poeroet’ gebruiken, dat is thuis drie dagen drogen te leggen op de krant. Neem altijd een ruime ‘tjobek’, anders gaat er te veel over de rand. Rijstolie kan ook, met alles, ook als je kroepoek maakt. Soms moest hij raden naar wat er in een kookschrift had gestaan, want ja, wat betekent : “Haal voor 10 cent taugé”? We dachten allemaal mee. Het staat nou in zijn kookboek, zodat de jongere generatie precies weet wat-wat is.

Ik zat erbij en keek ernaar. Want mijn culinaire capaciteiten zijn zo ongeveer beperkt tot het koken van broccoli. Maar voor veel dames in de zaal was dat anders. Er ontstond een klein debat over kemiri-noten. Er werd deskundigheid geciteerd van oma’s en moeders die het anders zagen dan Oma Miet. Marc hield dapper stand: hij volgde de Bataviasche keuken van zijn overgrootmoeder en niks anders. En naarmate er een heerlijke geur van het toneel de zaal in stroomde, werden we allemaal onrustig. Ja, eten. Wanneer? En wat dan vanavond? Wat Marc zelf at, vergat ik helemaal te vragen, maar door al die opmerkingen weet ik: geen maaltijd uit de magnetron.

Verder lezen

Cultuur     Identiteit     Column

Column: Koffie en KNIL op Bronbeek: komt u ook?

Column     Historie

Column: Zijn herinneringen aan Indië betrouwbaar?

Identiteit     Column

Column: “Buitengesloten worden is voor elk kind kwetsend, remmend, heeft een beklemmend gevangen gevoel, zo niet dodelijk voor het vrije kind!”

Menu